نامه هاتو من تا سحر خوندم
خسته از درد غربت من چشم به راهت موندم
سر به روي نامه هات من خواب تو ديدم
نامه هاتو من خيلي دوست دارم
مي نويسي جان مادر من چه کم دارم
تا تو رو دارم مادر من چه غم دارم

ببین چه قلبایی شکستن
توی دست روزگار
ببین چشمایی رو که گشتن
پی نوری موندگار
از عشق و باور باید که آخر
بشن لبریز دلامون
یه روزی هر جا پُر بشه دنیا
از طنین صدامون
پس بیا با هر زبون
تو هم بخون
بخون عاشقونه کنارم
فریاد بزن بگو
دوست دارم

دلی دارم بلای عشق و دیده
مصیبتهــای دنیــا رو کشیـــده

بمیرم من واسه اون دل شکسته
که چون من خیـری از دنیـا ندیـده

تمام کوچه را بوی یاس گرفته. انگاری امسال همه‌ی همسایه‌ها، یاس کاشته‌اند در حیاط خانه‌هاشان.

بوی یاس آدم را می‌برد و می‌گذارد وسط بهشت. فقط کافی است چشمهایت را ببندی و نفسی عمیق بکشی ... تو هم همراه من نفس می‌کشی. شک ندارم بعد از بوی خاک باران زده، بوی یاس را خیلی دوست داری. مگر می‌شود دوست نداشته باشی...؟طوری کنار هر گل‌فروشی می‌ایستی که فکر می‌کنم دیگر تکان نمی‌خوری... دلم به شور می‌افتد... نکند بروی داخل گل‌فروشی و میان گل‌ها بنشینی... آن وقت دیگر نتوانم پیدایت کنم!می‌خواهم همه گل‌ها را بخرم. ببرم خانه.
سجاده‌ام را پر از گل‌های یاس کرده‌ای. سجده که می‌روم؛ نمی‌خواهم سر بردارم.

«الهی! آرامشم را افزون نما!»
دو شاخه گل یاس را می‌گذارم کنار پنجره... فکر‌کنم امشب ماه کامل باشد.

تقدیم به اون کسی که خودش میدونه

میخوام از دلم بگم
ولی دیگه چیزی ازش نمونده

از زندگیم بگم
ولی آخه از چیش، از تنهاییش، از ناراحتی هاش