از اون به بعد همش ميگم خوابم يه جور عبادته

رفتم و تنهات ميزارم

با يه دنيا گله

واسه دست كشيدن از عشقت

چاره شد فاصله

روزي كه چشماتو ديدم

چشم از همه بريدم

اما دريغ از عشق تو

ديگه تمومه

شادي حرومه

به قلب خستم

زدي نشونه

جونم

ديگه نميخوام

دل ديوونه

از خاطراتم

چيزي بمونه

جونم ....

بقیه متن در اینجا

من شيداي تو و عاشقانه دوستت دارم

ولی افسوس .... افسوس که .... افسوس که آنچه می نداشتم تو تو نبودی .....

گاه يک نغمه آن قدر دست نيافتني است که با آن زندگي ميکنم

گاه يک نگاه آن چنان سنگين است که چشمانم رهايش نميکنند...

افسوس که , افسوس که از درک احساسم بی نصیبی ......

کنار هر قطره اشکم، هزار خاطره دفنه

اینقدر خاطره داره، که گویی قدر یه قرنه

گلو میسوزه از عشقت، عشقی که مثل ذهره

ولی بی عشق تو هردم، خنده با لبهای من قهره

هرچی عشقه توی دنیا، من میخواستم مال شه

اما تو هیچ وقت نذاشتی، بینمون غصه نباشه

فکر میکردم با یه بوسه، با تو هم خونه میمونم

نمی دونستم نمیشه، آخه بی تو نمی تونم

گله میکنم من از تو، از تو که این همه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت، تو که هیچ وقت نمی فهمی ....

توی روزگاری که عشق ديگه رسم زندگی نیست
وقتی تو دلهای سنگی هيکسی هميشگی نيست
بين اين همه غريبه يه نفر مثل تو ميشه
آشنايی که تو قلبم ميمونه واسه هميشه
تو نباشی چه کسی منو نوازش ميکنه
با صبوری با منه دل خسته سازش ميکنه
تو نباشی چه کسی منو نوازش ميکنه
با صبوری با منه دل خسته سازش ميکنه