زفراقت مي سوزم همه شب در تنهايي
به اميدي بنشستم كه تو شايد بازآيي

من اگر عاشق گشتم به هواي تو بود
به خدا شور عشقت دل من بربود

تب عشقت جانم را همه شب مي سوزاند
چه كسي در اين عالم غم من را مي داند

عشق تو زده آتش بر دلم
لحظه اي بنشين در محملم
اي شكفته در آوايم
صبح روشن فردايم
خواب خوب من
رؤياهايم

به گذشته که می نگرم، دوستیمان بهترين بخش آن بوده

به آينده که می انديشم، عشق پايدارمان ....

ديگه شروع شد روزاي سرد کاري
همه زحمت هامون رسيد به آه و زاري
ما و همه ميخواستيم بريم به اوج پيشرفت
ولي نذاشتن، ما رو بردن به مرز خفت

همه خوشيمون اين بود که کاري داريم
واسه اجتماع دردسري نداريم
بايد چيکار کرد نميدونم به خدا
اگه معلق باشيم بين زمين و هوا

رسيدگي نکردن حتي يه سر سوزن
تازه به جاش گذاشتن طراحهای رنگارنگ
با این کاراشون نذاشتن هیچ راه پیش
دارین میبرین ما رو به هزاروپونصد سال پیش

مگه چی خواستیم ما، زندگیمونو تباه کردین
مگه جوون نبودیم چرا اینقدر خاموش و سردیم
مگه چی خواستیم ما، زندگیمونو تباه کردین
مگه جوون نبودیم چرا اینقدر خاموش و سردیم

احسان کارآموز

دلم گرفت از این روزها از این روزهای بی نشون
از این همه در به دری از گردش چرخ زمون

دلم گرفت از ادما از آدمای مهربون
از این مترسکهای بد از همدلهای همزبون

تو هم که بی صدا شدی آهای خدای آسمون
آهای خدای عاشقا توئی فقط دلخوشیمون

آره دلم خیلی پره از غمهای رنگ و و وارنگ
از جمله دوست دارم دروغهای خیلی قشنگ

دلم گرفت از این روزها از ادما از آدمای مهربون
از تو که با ما نبودی از اون خدای آسمون از اون خدای آسمون

فریدون

اگر عدالت محو شود, زندگی به زحمتش نمی ارزد.

شریف ترین دلها دلی است که اندیشه آزار کسان در آن نباشد.

حکمت، درختی است که ریشه آن در قلب است و میوۀ آن در زبان .

میان انسان و شرافت، رشته باریکی وجود دارد که اسم آن قول است .

برای داشتن چیزی که تا بحال نداشتم٬ باید کسی بشم که تا حالا نبودم !

حسد همچون مگس است که همه جای بدن سالم را رها می کند و بر روی زخمهای آن می نشیند.

اگر می‌دانستید تا كنون چند بار حرفهای دیگران را بد فهمیده‌اید، هیچ وقت در جمع اینهمه پر حرفی نمی‌كرید.

ناتوانترین مردم كسى است كه نیروى به دست آوردن دوستان ندارد، و ناتوانتر از او كسى بود كه دوستى به دست آرد و او را ضایع گذارد.

و حركت چنانچه همراه شناخت نباشد كور و بی بركت خواهد ماند.